De stem van de gitaar: het voorblad
De krans staat. Nu is het tijd voor het bovenblad. Dit is de ‘speaker’ van de gitaar én het visuele middelpunt.
Materiaalkeuze: Bear Claw Sitka Spruce
Voor deze Martin 00 kies ik een bijzonder stuk hout: Bear Claw Sitka Spruce. Deze zeldzame variatie dankt zijn naam aan de grillige groeipatronen. Het lijkt alsof een beer zijn klauwen in de boom heeft gezet. Dit hout is erg stijf, wat zorgt voor een geweldige klankrespons.
De twee delen van het blad zijn bookmatched. Eén dikke plank is in de lengte doormidden gezaagd. Daarna klap je hem open als een boek en lijm je de helften aan elkaar. Zo ontstaat een prachtig gespiegeld patroon.
Het rozet: handwerk op de vierkante millimeter
Eerst breng ik het rozet aan, ter versiering en versteviging rond het klankgat. Pas daarna schaaf ik het blad op de definitieve dikte. Dit werk vraagt uiterste precisie.
-
Infrezen: Met een cirkelgeleider freesde ik een ondiepe gleuf in het hout. Fouten maken is geen optie. Eén uitschieter en het kostbare bovenblad is verloren.
-
Inleggen & verlijmen: Ik legde de ringen van het rozet met de hand in en verlijmde ze. Het contrast tussen het strakke inlegwerk en de wilde ‘Bear Claw’ tekening is nu al prachtig.
-
Het klankgat: Het rozet is uitgehard en vlak geschaafd. Nu frees ik het klankgat uit. Het hart van de gitaar is open. De positie (14 cm vanaf de bovenkant) hoort bij de keuze voor een lange mensuur.
De vorm: voorblad in model
Dit is een recht toe recht aan stap. Ik teken gebruik de krans als mal en trek de vorm over het voorblad. Wel even precies uitgelijnd neerleggen! Daarna zaag ik de vorm uit met de lintzaag.
Meubelmakers-detail: In de meubelmakerij is inlegwerk decoratie op een stabiele ondergrond; bij een dienblad heb ik rustig een millimeter marge. Bij een gitaar werk je in een blad van slechts 2,8 mm dik. Hier bepaalt elke tiende millimeter of de gitaar heel blijft. Dit is spannend werk, op de grens van wat het hout kan hebben.
