De ruggengraat van de klankkast
De palissander zijkanten zijn in vorm gebogen. Nu bouw ik de ‘krans’. Dit frame vormt de basis en verbindt straks het boven- en achterblad.
De hals- en staartblokken Ik verlijm de losse zijkanten aan de voor- en achterkant met massieve blokken:
-
Het halsblok: Dit is een cruciaal onderdeel. Het vangt straks de enorme trekkracht van de snaren op.
-
Het staartblok: Dit zorgt voor stabiliteit aan de onderkant van de kast.
Een slimme bolling De achterkant van de gitaar krijgt een lichte bolling. Dit heeft drie redenen: het zorgt voor betere geluidsprojectie, geeft een mooiere klankkleur én biedt extra stevigheid. Hierdoor scheurt het hout minder snel bij een wisselende luchtvochtigheid.
Kerfed lining: extra lijmoppervlak De zijkanten van de gitaar zijn slechts 2 mm dik. Dat is te dun om het boven- en achterblad stevig op te lijmen. Daarom gebruik ik kerfed lining (lijmranden).
Dit zijn dunne stroken vurenhout met inkepingen om de 5 mm. Hierdoor zijn ze extreem flexibel. Ze volgen de contouren van de Martin 00-vorm feilloos. Ik lijm ze aan de binnenkant van de zijkanten. Zo vergroot ik het lijmoppervlak, zonder extra gewicht toe te voegen.
Meubelmakers-detail: Bij een meubel kies ik voor stevige domino’s, deuvels of pen-gatverbindingen. Bij een gitaar draait het om iets anders: de fragiele balans tussen een vederlichte constructie en maximale lijmkracht.
